"Onder andere daarom moest Mintzkov Luna wel winnen. De zanger-gitarist is twintig, de overige vier muzikanten zijn allemaal negentien. Hun live-act rammelt nog aan alle kanten, tijdens hun finaleset zelfs zo erg dat wie hen in de AB voor het eerst zag natuurlijk niet begreep wat die apen van de jury in dit groepje hadden gezien. Wij herinnerden ons andere dingen: de verrukking toen wij ze de eerste keer in Beerse op het podium zagen verschijnen. Die prachtige, wat verveeld in het rond kijkende bassiste! Een mini-Kim Gordon die het publiek geen blik waardig achte en voortdurend de indruk gaf dat haar gedachten elders zaten, bij interessante dingen, bij de nieuwe plotwending in ‘Mooi en meedogenloos’ bijvoorbeeld. Die Aziaat op de drums! In de finale ging hij zo wild te keer dat hij de helft van zijn drumstel omver schopte. Geen technicus die, uit vrees een roffel op zijn kop te krijgen, bij hem in de buurt durfde te komen."

"Een plezier om naar te kijken, net als de iets discreter, maar niet minder essentiële krachten op keyboards en ritmegitaar. En dan hadden we het nog niet over frontman Philip Bosschaerts gehad, een tengere verschijning die, met opgetrokken schouders, als een rare vogelsoort achter de microfoon stond, maar die wel de naturel en de uitstraling heeft waarmee men het simpelweg moet maken in de rock-’n roll. Hij zou het jonge neefje kunnen zijn waarmee Tom Barman op trouwfeesten in de familie altijd met een fles sterke drank wegsloop om ergens tegen een vuil hek geleund of in een maïsveld verborgen over Tom Waits, Captain Beefheart, Raymond Carver en Francis Bacon te babbelen en weg te bijven tot in de feesttent iedereen ongerust werd."

"Vijf songs hebben we van Mintzkov Luna gehoord en geen enkele daarvan was minder dan uitstekend. Goed, ‘Scisorsong’ ging tijdens de finale de mist in, maar je moest wel doof zijn om niet te horen dat er in die nevelen een prachtnummer ronddwaalde. ‘Tiny’ en ‘Santa Luna’ waren echter precies wat ze moeten zijn, respectievelijk een klein, teder en speels liefdesliedjes en een episch, op de wijze van der Velvet Underground eindeloos."